Ο Σχολιαστής!

Το βιντεάκι αυτό το βρήκα στο xblog.gr και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.

Συνεχίζεται η διαμαρτυρία για την υγεία.

Αυτή τη φορά δεν είναι μόνο για την Αμαλία ή για όλους αυτούς που βρίσκονται στη θέση της αλλά ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Πως μπορούμε να βοηθήσουμε;

• Να υπογράψουμε στο e-petition site Gia tin Ygeia gopetition.com
• Να συμμετέχουμε με περαιτέρω συζήτηση και τις προτάσεις σας για την Υγεία και το Ε.Σ.Υ., στο forum giatinygeia.freeforums.org.
• Να διαδώσουμε την κίνηση σε όσο περισσότερο κόσμο μπορείτε, και μέσω του μπλογκ σας και με e-mails
  

  Το τελικό κείμενο για το οποίο θα υπογράφουμε στο e-petition site http://www.gopetition.com/online/12922.html Gia tin Ygeia: ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

ΥΓ

Σε μια δημοσίευση στο metablogging.gr διάβασα και το ακόλουθο:

“ Προσωπικά επικροτώ την κίνηση αλλά νοιώθω και μια μικρή σύγχιση: δεν ξέρω ακριβώς με ποιά διαδικασία αποφασίζονται οι διάφορες αυτές κινήσεις, πως προτείνονται κι από ποιούς. Νομίζω, καλό θα ήταν, οι Φίλοι της Αμαλίας να συντάξουν ένα μικρό κείμενο που να εξηγούν το ποιοί είναι, τι επιδιώκουν, πως λειτουργούν και πως μπορεί κανείς να συμμετάσχει.
Η διασπορά αυτών των πληροφοριών σε πολλαπλά μπλογκ και σελίδες με σχόλια δεν βοηθάει.“

Πιθανόν ο αγαπητός φίλος να έχει και δίκιο. Νομίζω όμως πως στόχος και σκοπός μας πρέπει να είναι η συλλογή υπογραφών για να δείξουμε στους “μεγάλους” πως είμαστε εδώ και έχουμε δύναμη. Τα υπόλοιπα εύλογα ερωτήματα ελπίζω να απαντηθούν στο forum giatinygeia.freeforums.org

Καλή εβδομάδα

Διάβασα στο blogr.gr αλλά και στο metablogging.gr πως στις 25 Ιουνίου 2007, επέτειος του θανάτου της Αμαλίας, διοργανώνεται συλλογή υπογραφών που έχει στόχο να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα στο χώρο της υγείας αλλά και ταυτόχρονα να προτείνει μέτρα για την βελτίωση του Ε.Σ.Υ. προς όφελος πρώτα των ασθενών, και μετά των εργαζομένων αλλά και του κράτους. Δηλαδή του συνόλου της κοινωνίας.

Άλλωστε η κινητοποίηση που έγινε την 1η Ιουνίου μας δίνει την ελπίδα αλλά και τη βεβαιότητα πως η φωνή μας και θα ακουστεί αλλά και θα ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα νερά στο χώρο της υγείας. Γι’αυτό προσπαθούμε.

Το μέχρι τώρα κείμενο, το οποίο δεν είναι ακόμα οριστικό έχει ως εξής:

1. Να ληφθούν άμεσα μέτρα για να σταματήσει το φακελάκι και η ανισότητα στην αντιμετώπιση των ασθενών (βελτίωση αμοιβών ιατρικού / παραϊατρικού προσωπικού, καλύτερη οργάνωση της παροχής ιατρικών υπηρεσιών τοσο για τον ασθενή όσο και για το προσωπικό)

2. Να γίνουν πιο ευέλικτοι και αποτελεσματικοί οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί ώστε να πάψουμε να θρηνούμε θύματα χρονοβόρων διαδικασιών για εγκρίσεις εξετάσεων, φαρμάκων, ειδικών θεραπειών κτλ. (καθιέρωση μέγιστου χρόνου επεξεργασίας σχετικών αιτημάτων και αποζημίωση σε τυχόν υπέρβασή τους)

3. Να γίνεται έγκαιρη και αδιάλλειπτη μεταφορά ασθενών στα νοσοκομεία, να στελεχωθούν οι ανεκμετάλλευτες νοσοκομειακές μονάδες, να ενισχυθεί το προσωπικό όπου χρειάζεται, να εξοπλιστούν επαρκώς τα νοσοκομεία / κέντρα υγείας με σύγχρονα μηχανήματα και ν’αυξηθεί ο αριθμός των κλινών (δεδομένης της αυξανόμενης ζήτησης), ακόμη κι αν αυτό απαιτεί χτίσιμο νέων μονάδων.

4. Ν’αυξηθούν τα κονδύλια για την ιατρική έρευνα πανεπιστημιακών νοσοκομείων / ερευνητικών κέντρων, και να δημιουργηθεί φορέας διαχείρησης τομέων έρευνας, ώστε να μην επικεντρώνεται σε προσοδοφόρους (λόγω φαρμακοβιομηχανιών) τομείς, παρά να καλύπτει ευρύ φάσμα αναγκών.

5. Να θεσμοθετηθεί η συνεχής επιμόρφωση του προσωπικού των ΕΣΥ / ΙΚΑ & των εμπλεκόμενων φορέων, και να καθιερωθεί η περιοδική αξιολόγηση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, με σκοπό τη βελτίωση των υπηρεσιών αυτών.

6. Να επιβληθεί αυστηρότερος έλεγχος στην αγορά του φαρμάκου και των νοσοκομειακών προμηθειών (διαφάνεια, επάρκεια, λογικές τιμές)

7. Να καθιερωθεί το ενιαίο ιατρικό ιστορικό για κάθε ασθενή, στον οποίον να έχουν πρόσβαση οι ασθενείς και οι θεράποντες ιατροί και αυστηρότατες ποινές για την άρση του ιατρικού απόρρητου για έτερους σκοπούς (ιδιωτικές ασφαλιστικές καλύψεις, όροι εργοδοσίας κτλ)

Καλή επιτυχία.

Επειδή:

• τα λόγια της Αμαλίας αντηχούν ακόμα μέσα μου
• η ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ συνεχώς μεγαλώνει από τη μεγάλη ευαισθησία που δείχνουν οι έλληνες bloggers (χθες στις ειδήσεις της ΕΤ1 έγινε αναφορά στο θέμα με εκτενή αναφορά στην προσπάθεια)
• σπούδασα νοσηλευτική (αν και δεν την έκανα επάγγελμά μου)

επανέρχομαι για δεύτερη φορά.

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ”

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Διαβάζω σήμερα στο blogr.gr για την διαμαρτυρία των ελλήνων bloggers “για τις πρακτικές που οδήγησαν την Αμαλία στον τόσο πρόωρο θάνατό της μια εβδομάδα πριν”.

Για το σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί ειδικό blog

Όλη η δημοσίευση του blogr.gr εδώ

Ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο όλοι για να ενημερωθούμε και ας βοηθήσουμε όλοι με όποιο τρόπο μπορούμε.

ΥΓ

Σε αντίθεση με κάποιους άλλους, πιστεύω πως οι bloggers είναι μια νέα ανερχόμενη δύναμη στην παγκόσμια κοινότητα που ακόμα δεν έχει μολυνθεί με τις νέες “ασθένειες της ενημέρωσης και της πληροφόρησης”.

Εδώ και λίγο καιρό “κατέβασα” την toolbar από το metablogging.gr και ανάμεσα στα άλλα έχει την κατηγορία “Κοινωνικά” όπου εκεί έχει και το ιστολόγιο της Αμαλίας. Το ιστολόγιο αυτό το είχα μάθει κατά τύχη. Εδώ και 20-25 ημέρες που κατέβασα την toolbar του metablogging το κοιτούσα και δεν έβλεπα καμμιά ενημέρωση, καμμιά καινούργια δημοσίευση.

Ώσπου χθες έμαθα ότι η Αμαλία δεν υπάρχει πιά…………..

Διαβάζω, λοιπόν, από το blogr.gr …”Το blog “Yperoptix” πήρε την πρωτοβουλία την Παρασκευή, 1 Ιουνίου να γίνει μια μικρή “εκστρατεία” των blogs στη μνήμη της Αμαλίας, που έφυγε τόσο άδικα από κοντά μας…”

Στο metablogging.gr …”Μια ομάδα ιστολόγων προσπαθεί να τιμήσει τη μνήμη της Αμαλίας Καλυβινού ίσως με το μόνο τρόπο που θα άρεσε σε κείνη: ξεκινώντας μια προσπάθεια ενημέρωσης και διεκδίκησης των αυτονόητων στο χώρο της υγείας.
Σαν μέρα δράσης έχει προταθεί η 1η Ιουνίου.”

Στο ιστολόγιο yperoptix ανάμεσα στα άλλα διαβάζω “…Δεν προσπαθούμε με κανέναν τρόπο να εκμεταλλευτούμε τον άδικο χαμό της Αμαλίας Καλυβινού. Θέλουμε απλά να δώσουμε μια συνέχεια στον αγώνα που εκείνη ξεκίνησε. Να ενημερώσουμε, να διαμαρτυρηθούμε και εν τέλει να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο σύστημα υγείας. Για όλους μας….”

Τα υπόλοιπα εδώ.

Διαφαίνεται μια σωστή κίνηση όχι για την Αμαλία σαν πρόσωπο αλλά για την Αμαλία σαν περίπτωση, στην οποία βρίσκονται πολλοί συνάνθρωποι μας και το αύριο κανείς δεν ξέρει τι μας επιφυλάσσει.

Ας γίνουμε όλοι λίγο πιό πολύ άνθρωποι μέσα στην τρέλα της σημερινής εποχής.