Το παρακάτω ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ανέκδοτο!
Φίλος μου, που έχει ζήσει για χρόνια στην Αμερική, και έχει μια διαφορετική νοοτροπία από τη δική μας:
Ενοχλείται από το γείτονα του γιατί σταθμεύει το αυτοκίνητό του πάνω στο πεζοδρόμιο και μάλιστα ακριβώς έξω από το παράθυρο του υπνοδωματίου του, με αποτέλεσμα να τον ενοχλεί το πρωί που ο γείτονας φεύγει για δουλειά.
Σημείωση: Όλα διαδραματίζονται σε επαρχιακή πόλη και ο δρόμος στην περιοχή αυτή είναι 10 μέτρα με μεγάλα πεζοδρόμια και μεγάλους χώρους στάθμευσης.

Ο φίλος μου, ενημερώνει το γείτονά του ότι και δεν σωστό να σταθμεύει πάνω στο πεζοδρόμιο γιατί είναι παράνομο και απαγορεύεται αλλά είναι και ενοχλητικό κάθε πρωί.
Ο γείτονας αδιαφόρησε, και την επόμενη ημέρα πάλι τα ίδια.
Ο φίλος μου, τότε, παίρνει τηλέφωνο στην τροχαία της περιοχής.
Αναφέρει ότι στη τάδε περιοχή, τάδε οδό και αριθμό, είναι επί μέρες παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο ένα αυτοκίνητο.
Και τότε ακούγεται από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου από τον αστυνομικό δηλαδή,
“Και σας τί σας ενδιαφέρει αν είναι παρκαρισμένο αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο, τί ζόρι έχετε“
Ο φίλος μου παθαίνει για δευτερόλεπτα ένα μικρό σοκ και αφού επανέρχεται αρχίζει να ζητά επίμονα όνομα, βαθμό και αριθμό του αστυνομικού και να του αναφέρει πως από τη στιγμή που του αναφέρει κάτι παράνομο πρέπει να επιληφθεί.
Ο αστυνομικός κατάλαβε πως θα έβρισκε τον μπελά του, ζήτησε συγνώμη και αμέσως πήγε επί τόπου και έκοψε κλήση 400€.
Το θέμα δεν είναι τι έγινε τελικά αλλά πως ένα όργανο της τάξης συμπεριφέρεται σε κάποιον που του καταγγέλει κάτι παράνομο έστω και μικρό. Η νοοτροπία μας (όλων μας) είναι το θέμα. Και δεν βλέπω πως θα αλλάξει, πάντως με αυτές τις εκλογές δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει.
Αν δεν σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια μας σε ότι μας ενοχλεί, μπροστά δεν πρόκειται να πάμε. Και γι’ αυτό ΦΤΑΙΜΕ ΟΛΟΙ, μικροί και μεγάλοι.
Ποιός μπορεί να κάνει την αρχή;
Entries RSS
Comments RSS


















Feed